Aanwezig maar toch afwezig
De expositie in museum de Casteelse Poort Wageningen
uit 2018 tot 2018
(klik op de afbeelding om het werk groter te bekijken)
stuur een bericht
Een gezicht
2018Een gezicht! Misschien is het een huis. Ik mis het..! Een gezicht waarin alle liedjes leven. Alleen ik ben het die vertrek.
Geschonden
2018De oorlog zowel de oude of de nieuwe blijft pure lelijkheid, en de burgeroorlog is de slechtste soort. Ik benijd Picasso, niet omdat hij een genie was, maar omdat de vrouw in zijn schilderij geluk heeft. Ze kan huilen, en met haar tranen kan zij verlossing vinden van haar pijn. De vrouw bij mij kan zelfs niet huilen. Dat je zelfs niet kunt huilen is een vloek en een dwaas lot.
Mijn geliefde land
2018
Hoe prachtig was je .. mijn geliefde land. Maar nu hebben de “huilende dichters” je vermoord om met jouw bloed hun gedichten over liefde te schrijven. Vergeef me! Mijn bloemen worden voor begrafenissen gebruikt! Vergeef mijn hart dat ver weg van jou dood is. Vergeef me
Niemand luistert
2018
In de tragedie realiseren we de doodzonde van de scheppers:
dat ze ons het gevoel en zintuigen hebben gegeven.
In oorlog en pijnlijke tijden hebben ze medelijden met ons,
maar in die tijden luistert niemand naar ons
Onthouden
2018
Kunst is erg moeilijk! Het is een eindeloze afleiding van het “zelf”. Mensen vergeten wat is er buiten de ramen, en blijven met de decoratie van de gordijnen bezig . Mensen vergeten.. maar de kunstenaar onthoudt altijd
wat er buiten gebeurt,
Onthouden is pure pijn.
Pijn
2018Pijn? Hoe zo niet? en de waarheid is pijnlijk en dodelijk!
Schuilplaats
2018Kunst is de enige schuilplaats die overblijft. Het is de tijd en de plaats voor alle tijden waarin we kunnen leven. Is dat overdreven? Misschien, maar het is mijn lot.
Syrië
2018Weet je..! of misschien niet, Of toch weet je dat het geluid van de fluit van de vreemdeling na jou is hees geworden, en dat er geen blinden stok na jou is om het pad te zien.
Syrië 2
2018De geschiedenis is vol met oorlogen, criminaliteit en moord. Het moderne verschil is liegen onder mooie namen en motto's. Het zijn niet de pijn en niet de dood die doen schrikken maar de misselijkmakende leugens.
Vergeef me
2018Hoe prachtig was je .. mijn geliefde land. Vergeef me! Mijn bloemen worden voor begrafenissen gebruikt! Vergeef mijn hart dat ver weg van jou dood is.
Wanhoop
2018Wanhoop is niet hopeloosheid. Het is de hoop die zijn dromen en fantasie verloren heeft. De wanhopigen zijn geen wijzen maar lijders!
zelfpotret
2018zelfportret
zonder titel
2018
Oorlog! De oorlog is de bron van het meest verderfelijke kwaad. De volwassenen maken oorlogen omdat ze een tekort aan liefde hebben, liefde voor het leven en voor kinderen. De oorlog maakt de kinderen offers op het altaar van volwassenen. Kunnen jullie medelijden en bescheidenheid tonen
en laten jullie kinderen hun leven en hun toekomst hebben